Gezdim geldim...

Geçtiğimiz bir haftayı iş için Antalya' da geçirdim. İş yoğunluğuna rağmen tatil gibi geldi. Arada bir mekan değiştirmekte fayda varmış.

Uzunca bir zamandır da bir arkadaşımla oturup uzun uzun sohbet edemediğimi, birkaç kadeh içkiyle biraz dertleşemediğimi farkettim ki çok da lazım birşeymiş, herkese tavsiye ederim. Hazır havalar da ısınıyor, inin sahil kenarı bir yerlere, bir bara, bir kafeye... Çay olur, biraz olur, su olur, dondurma olur, limonata olur... Maksat sohbet edin, sevdiklerinizle zaman geçirin...

Sanki sevgi kelebeği mi oldum nedir ?  :)  Tatil yaramış... Evet evet...

Yüzyılın Web Projesi

İnsan kahroluyor, "neden ben daha önce düşünmedim bunu" diye :))

Bir dönem Türk web camiasında arkadaşlık siteleri tavan yapmıştı. Birden bire bir sektör haline gelen bu siteler, inanılmaz üye sayılarına ve muhteşem gelirlere ulaşmaya başladılar. Yurdum insanı ne kadar da açmış sosyalleşmeye :P

Efendi gibi bir ortama gidip, bir arkadaş gurubuna katılıp, düzgün ilişkiler kuramayan, bir çevre edinemeyen ne kadar asosyal varsa doluştu buralara... (Durumu gerçekten bunu gerektiren küçük bir kitleyi tenzi ederim. Detaylandırmaya gerek yok)


Şimdi gelelim yüzyılın icadı, Türk web girişimcisinin büyük projesi, sosyal ortamların devi olmaya aday sitemize :)

http://www.otobustegordum.com   Sloganımız ise "Otobüste aşk zamanı..."

Otobüste, metrobüste veya metroda beraber yolculuk ederken bakıştığınız, hoşlandığınız fakat konuşma cesareti veya fırsatı bulamadığınız kişileri bu platformda bulabilir, onlarla tanışıp mesajlaşabilirsiniz.

Yahu neden bizden daha işe yarar projeler çıkmıyor arkadaş...

Eski Köye Yeni Adetler

Geçenlerde Facebook' da, çok eskiden tanıdığım bir arkadaşımın durum güncellemesini farkettim; nişanlanmış... Çok sevdiğim, güzel bir insandır, çok mutlu oldum. Bir mesaj atıp kutlamak istedim. Epey zamandır görüşmediğimizi fark edip, telefon ettim. Sohbet ettik uzun uzun.

Konuşurken, birbirimizin sesini 8 yıldır duymadığımızı hesapladık. Yorumu enteresandı; Facebook' da arkadaş listemizde olunca, sanki hergün görüşüyormuş, her yaptığından haberdar oluyormuşuz gibi geliyor.

Doğru, artık birbirimizi aramıyoruz, görüşmüyoruz arkadaşlarımızla, tanıdıklarımızla. Birbirimize zaman ayırmıyoruz.

Bir örnek daha; bir başka arkadaşım... Evlendi... Nikahına gitmiştim ama sonra çocuğu doğduğunda facebook' dan öğrendim, çocuk büyüdü, yürümeye konuşmaya başladı, fotoğraflarını gördüm, videolarını seyrettim. Sanki çocuk yanımda büyüyor gibiydi...

Birgün başka bir konudan aradım, çocuğu da sordum. Dargındı arkadaşım. Çocuk büyüdü, askere göndereceğiz, sen daha bir kere görmeye gelmedin dedi. Haklı... Daha bir kere kucağıma almışlığım yok ama hakkında bir sürü şey biliyorum ufaklığın.

Sosyal medya da bir yere kadar velhasıl; sosyalliğimizi de elimizden almamalı. Doğumgünlerinde duvarına kısacık bir kutlama mesajı bırakarak, arada bir dürterek, oyun istekleri göndererek, iletilerini, paylaşımlarını beğenerek insanlarla bir ilişki yürütemeyeceğimiz belli oldu artık; en azından ben iyiden iyiye hissediyorum bunu artık...