1 Ekim 2012

Vay vefasız ben...

Dostlar sitem ediyor, arayıp sormuyorum diye... diyorlar ki hayırsız mışım...

E madem sizin için o kadar kıymetliyim, o kadar merak ediyorsunuz neredeyim, ne haldeyim diye, siz niye hiç aramıyorsunuz o zaman ? Haydi ben düşüncesizlik ettim, hayırsızın tekiyim, siz o zaman beni arasanıza, utandırsanıza vefasızlığım yüzünden ?

Arayın da bir sorun bakalım, işim gücüm ne alemde, sağlığım yerinde mi, yoğun muyum, depresyonda mıyım ?

Belki çok sıkıntılıyım, belki boğazıma kadar borca battım, sağlığım kötü, ne biliyorsunuz?

Gün içinde kaç değişik işe yetişmeye çalışıyorum, üzerimde kaç kalem görev tanımı var, nasıl bir tempoda çalışıyorum, akşam eve nasıl gidiyorum, kafamda kaç tane tilki, kuyruklarını çakıştırmadan yollarını bulmaya çalışıyorlar fikriniz yok değil mi ?

Benimle birşeyler paylaşmaya, sohbet etmeye ihtiyacınız varsa da aramayan sizsiniz... Dost niye var ? Başınız sıkıştıysa, anlatın da haberim olsun, değil mi ?

Herkesin hayatı sizinki gibi değil, bunu anlayın artık... Düzenler farklı, yaşananlar, imkanlar, ortamlar farklı... Bir de benim gözümden bakmayı deneyin, ondan sonra suçlayın beni "vefasızsın" diye...