Hasretinden Prangalar Eskittim

23 Eylül 2009

Binlerce defa okunmuştur ama tekrar hatırlansın diye...
----------------------------------------


Seni, anlatabilmek seni,
İyi çocuklara, kahramanlara.
Seni, anlatabilmek seni,
Namussuza, halden bilmez,
Kahpe yalana.

Ardarda kaç zemheri,
Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
Dışarda gürül-gürül akan bir dünya...
Bir ben uyumadım,
Kaç leylim bahar,
Hasretinden prangalar eskittim.
Saçlarına kan gülleri takayım
Bir o yana,
Bir bu yana...

Seni, bağırabilsem seni,
Dipsiz kuyulara,
Akan yıldıza,
Bir kibrit çöpüne varana,
Okyanusun en ıssız dalgasına
Düşmüş bir kibrit çöpüne.

Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,
Payı yok, apansız inen akşamdan,
Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
Seni, anlatabilsem seni...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...


Ahmet Arif

0 Yorum Eklenmiş:

Related Posts with Thumbnails
 
 
 

Son Konular

Son Yorumlar

Kim Bu ?

Fotoğrafım
Serdar KARDAN
"Kimseye birşey söyleme, bilmesinler gittiğimi. Bedenimi görüyorlar sadece; bırak beni burada sansınlar. Hiç görememişlerdi bendeki beni. Bundan sonra da gerek yok..."

Çok insan vardır benim gibi; eminim. Uzun zaman ses etmeden yaşar gideriz. Asıl önemlisi gideriz. Hep orada olduğumuzu sanırlar. Halbuki onların bilmediği yerleri biliyorum ben. Onlar her gece evlerine aynı yoldan giderken, ben her gece farklı bir yolu denedim. Kimleri gördüm o yollarda...

Ne geçti elime ?... Bilmem ?!!... Farkında olduğum tek şey, paylaşmayı öğrendiğim... ve hissetmeyi...

Herşey hissetmekle başlar... ve paylaşmak herşeydir...

1975 Doğumluyum... yani arada kalmış o jenerasyonun bir üyesiyim. Tam insanların gerçek aile ilişkilerinden gerçek dostluklardan ve paylaşımdan koptuğu ve boşvermişliğe, ilgisizliğe, kimsesizliğe koşar adımlarla gittikleri dönemde... Bizimle pek ilgilenen olmadı anlıyacağınız... Ninnileri banttan dinledik... ve yalnız kalmayı öğrettiler bize... kalabalığın içinde...
Profilimin tamamını görüntüle